للّه الحمد و الثناء و الشكر و النعماء اللهم صلى على محمد و آله و سلم تسليما كثيرا » . صاحب نسخه در زير اين عبارات نوشته : « ظاهرا خطّ مؤلّف است رضوان اللّه عليه و كتب ذلك العبد محمد الحسينى المشكوة فى سنة 1361 » ، امّا قطعا خطّ مؤلّف نيست ، چه به همان خطّ در وسط نوشته : « قد دخل فى نوبة العبد الغريق فى لجّة العصيان المتشبّث بذيل الائمة و باهل الشفاعة و الغفران حسن بن محمد امين المرحوم الالموتى بقزوين سنة 1125 عفى عنهما بالنبى و الوصى عليهما و على اولادهما الف تحية و سلام » . اين نسخه داراى حواشى بسيار است ، بجز آنچه از خود مؤلّف است با رمز « منه » ، برخى حواشى داراى رمز 5 است و بعضى به نام قطب الدين محمد شريف ، همچنين تصحيحاتى از مولانا عبد العلى ، و توضيحاتى برگرفته از كتب مختلف ، از جمله صحاح ، قاموس ، مهذّب الأسماء ، مجمل ، فائق ، نهايه ، مغنى اللبيب ، كفاية التّعليم ، أنوار التّنزيل ، كشّاف ، مجمع الأمثال ، تاج المصادر . عناوين و اشعار متن به شنگرف ، همهء صفحات داراى جدول زر و مركّب سياه . داراى يك سرلوح به زر و لاجورد در آغاز نسخه . 239 گ 15 * 25 ، 25 سطرى ، كاغذ فرنگى ( در فهرست به اشتباه ترمه قيد شده ) ، جلد تيماج ضربى مقوائى كهنه داراى لبهء برگردان . اين نسخه با رمز E نموده مىشود . 6 ) نسخهء ش 208 اصغر مهدوى : به خطّ نسخ جار اللّه ، عنوانها خفى متوسّط ، در اوّل محرّم سنهء 959 ، كاغذ دولت‌آبادى ، قطع 14 * 5 / 23 ، جلد ميشن ترياكى ضربى با ترنج ، نسخه‌اى است بسيار مغلوط و بدين جهت تنها مقدّمهء كتاب با آن مقابله شد . اين نسخه با رمز F نموده مىشود . 7 ) نسخهء طبع سنگى : طهران ، [ بى ن ] ، 1285 ه ق ، 454 ص ، 27 س م . اين نسخه با رمز G نموده مىشود . در فهرست نسخه‌هاى خطّى فارسى كتابخانهء دانشگاه استانبول ، صفحهء 264 ، نسخهء شمارهء 475 YF . K ? UI چنين معرّفى شده : « 313 برگ ، خطّ نستعليق ممتاز ، نام كاتب : حسين بن معين الدّين الميبدى ، ظ . سدهء 11 ، انجام : حرّر هذه السّطور العبد المحتاج حسين بن معين الدّين الميبدى . » كوششهاى ما براى دست يافتن به اين نسخه به نتيجه نرسيد .